پرتره درویش، قرن شانزدهم

در قرن شانزدهم میلادی آلبوم‌های هنری شامل نقاشی‌های زیبا که با خطاطی تزیین شده بودند رواج فراوانی یافتند و به مجموعه‌های نفیس هنری اضافه شدند. این پرتره هم برگی مصور از چنین آلبومی بوده است. تصویر، یک درویش یا عضوی از یک گروه مذهبی را به تصویر کشیده است که با خطاطی‌هایی از اشعار پارسی عارفانه احاطه شده است. اشعاری که احتمالا از خود نقاش نیستند و خواندن آن‌ها به سادگی ممکن نیست. نگاه متفکرانه درویش و حالتی که عبایش رو به دور خود پیچیده می‌تواند نشانگر خلسه معنوی باشد و جزییات دقیق چهره این احتمال را که نقاشی از فردی واقعی باشد افزایش می‌دهد.

نقاش این اثر زیبا نا‌شناس است اما می‌دانیم که در بخارا، ازبکستان امروزی ترسیم شده است. نقاش چیره دست از جوهر، آبرنگ مات و آب طلا برای ترسیم تصویر و از آب طلا بر روی زمینه رنگ شده برای ترسیم حاشیه‌ها استفاده کرده است.

طول تصویر با احتساب حاشیه‌ها ۴۰ و بدون حاشیه ۱۸ سانتی‌متر، و عرض آن با حاشیه ۲۶ و بدون آن ۱۰.۵ سانتی‌متر است.

به خواندن ادامه دهید

Advertisements

پرتره نقاش ایرانی

پرتره‌ای از یک نقاش ایرانی در حال نقاشی که امروزه در موزه ملی کویت نگهداری می‌شود. نقاشی بین سال‌های ۱۶۰۰ تا ۱۶۲۵ میلادی با جوهر و آب طلا توسط نقاشی نا‌شناس خلق شده است.

موزه کویت در دهه هفتاد میلادی توسط شیوخ خاندان «آل صباح» که از مهم‌ترین و قدرتمند‌ترین خانواه‌های کویت هستند تأسیس شد و تا دهه هشتاد میلادی گنجینه نسبتا ارزشمندی در آن گردآوری شد. در دوره اشغال کویت توسط ارتش صدام حسین این موزه تخریب شد و نزدیک به بیست هزار اثر تاریخی شامل جنگ افزار، سرامیک، سفالینه، مهر، سکه و تزئینات هنری به موزه بغداد منتقل شد. این آثار متعلق به دوره‌ها و تمدن‌های مختلفی بودند از جمله ایران باستان، مملوک‌های مصر، گورکانیان هند و آثار باقیمانده از عصر برنز در کویت.

پس از پایان جنگ گروهی از کار‌شناسان بین المللی در بازدیدی از موزه بغداد بیش از شانزده هزار شئ تاریخی غارت شده را به موزه ملی کویت بازگرداندند.

به خواندن ادامه دهید