ماجای برهنه و ماجای پوشیده، هنگامی که برهنگی در اسپانیا جنجال میافریند

«ماجای برهنه» یک نقاشی رنگ روغن و سر‌شناس ترین اثر «فرانسیسکو گویا» نقاش اسپانیایی سده‌های هجده و نوزده میلادی است. این نقاشی در سال‌های ۱۷۹۷ تا ۱۸۰۰ میلادی خلق شد و زنی اسپانیایی را برهنه و آرمیده در بستر به تصویر می‌کشد. به نظر می‌رسد این زن معشوقه «مانوئل د گودوی» باشد که در فاصله سال‌های ۱۷۹۲ تا ۱۷۹۷ و ۱۸۰۱ تا ۱۸۰۸ نخست وزیر اسپانیا بود و «گویا» آثاری از جمله این نقاشی را به سفارش او به تصویر کشیده بود. «ماجا» و «ماجو» نام‌هاییست که در سده‌های هجده و نوزده میلادی به زنان و مردان طبقه پایین اسپانیا و به خصوص شهر مادرید اطلاق می‌شد. دلیل این نامگذاری توسط فرانسیسکو شاید این بوده باشد که هدف او از نقاشی به تصویر کشیدن ساده و واقع گرایانه یک زن عامی اسپانیایی باشد و نه معشوقه یک دولت مرد اشرافی که به زنبارگی و زن پرستی در اسپانیا شهرت داشت.
Advertisements